slevan.bloggar.is
Kannastu viđ ...Eva Dögg Jóhannesdóttir
... að langa en geta ekki ... og að geta en langa ekki ? að vera vakandi en samt ekki vakandi ... sofa en samt ekki sofa, vakna á undan klukkunni, vakna ekki við klukkuna. Vera sama og vera ekki sama ... vera til staðar en samt ekki?að brosa án þess að brosa, að gráta án þess að hafa ástæðu til að gráta ... að hlægja að einhverju sem er ekki fyndið ... að fá illt í magan af hlátri ... að gráta af sársauka, að hlægja í móðursýki. Að detta niður, að standa upp, að lifa, að vilja deyja, að þrauka, að þrjóskast, að vona?
að sakna gamalla tíma ... að finnast þú vera svikin en það var engin sem sveik þig?
að fyrirgefa án þess að fyrirgefa, að særa, að fá fyrirgefningu ... að yðrast ... að særa sjálfan þig?
að efast um allt, vera viss um allt, að vera á báðum áttum.
að vilja en bara ekki nógu mikið, að vilja of mikið, að hræðast það sem þú vilt?
að lesa rugl blogg eftir ruglfólk??
Stundum tapa námsmenn og stundum grćđa ţeir ....Eva Dögg Jóhannesdóttir
Fékk ég í andlitið þegar ég spurði starfsmann lín út í upphæðina sem ég fékk "útborgað" núna í síðustu viku.Ég man hérna fyrir jól - þegar "kreppan" skall á - var námsmönnum lofað bótum og betrun þar sem þeir þurftu að taka háa/hærri yfirdrætti frá bönkum landsins til að lifa gengisfallið af. Talað var um neyðarlán og að lán yrðu reiknuð á nýju gengi, sem hljómaði vel og fyrir mér var þetta ljósið í endanum á dökku göngunum sem manni var hent inn í á þessum tíma. Sjálf var ég að greiða rúmar 50 þús. íslenskar krónur í leigu á einu herbergi í Kaupmannahöfn þar sem ég bý, en á tímabili eða í "bara tvo mánuði" (eins og viðkomandi starfsmaður lín orðaði það) flaug sú leiga alla leið upp í 130 þús. á mánuði - og þar er ekki tekið með internet, sjónvarps, hita og/eða rafmagnsreikningur svo ég tali nú ekki um símreikning. Síðan í Október hefur þessi leiga verið um 100 þús. á mánuði og námslánin sem síðast voru útborguð náðu ekki einu sinni 600 þús. krónunum.
Síðan í október hefur danska krónan verið á 20-26 krónur og hefur maður þurft að sætta sig við það, maður hefur hert sultarólina í botn og unnið með til að láta enda ná saman, en hafði fyrir augunum allan tímann að elsku lín mundi nú koma til móts við okkur næst.
Þeir sem eru á námslánum kannast við það að þurfa fyrst að fá yfirdrátt fyrstu önnina og svo lán frá lín sem borgar hann upp - EF maður nær prófunum, og þannig gengur það hring eftir hring þar til maður er búinn með námið og þarf að fara að borga lín til baka. S.s. maður tekur yfirdrátt og hækkar hann jafnóðum með genginu en rúsínan í pylsuendanum er sú að lín reiknar upphæðina sem þú átt að fá út frá því gengi sem er daginn sem maður fær lánið greitt. Tökum dæmi:
“Námsmaður byrjar í námi í september í Danmörku, danska krónan kostar 20 íslenskar krónur þá og alveg út janúar árið eftir, prófin liggja í janúar og einkunnir koma í febrúar. Allan þennan tíma er danska krónan búin að vera í 20 kr. og yfirdrátturinn hefur verið tekinn samkvæmt því.
Í febrúar þegar lín berast einkunnir er danska krónan á 10 kr. og þeir borga námslán samkvæmt því. Þetta þíðir að viðkomandi námsmaður sem er líklega kominn með milljón í yfirdrátt fær einungis 500 þús. í námslán og getur því ekki borgað allan yfirdráttinn niður.”
Ok, ef dæmið væri öfugt, þ.e. danska krónan hefði verið 10 fyrst og svo 20 ... er þá námsmaðurinn að græða? Og lín að tapa? Hvernig fær maður það út? Ég hef allavega aldrei séð það þannig að ég græði eitt eða neitt á því að taka lán, heldur tek ég þau af því að ég þarf á pening að halda og geri mér engar grillur um að ég þurfi ekki að borga þau til baka og það með vöxtum sem ég bara sætti mig við ... er ég þá ekki í raun viðskiptavinur hjá lín? Eru vextir ekki viss þjónustugjöld? Og fær lín ekki alltaf sömu prósentuna hvort sem ég fæ milljón eða hálfa milljón? Eða fæ ég kannski einhven afslátt við hærri lánatöku – er það þannig sem þeir tapa?
Mér var nefnilega líka tjáð hjá lín að þeir væru að taka sömu áhættu og námsenn í útlöndum vegna gengisins ... hvernig þá? Hvað eu þeir að hætta á? Eru minni líkur á að ég greiði þeim til baka ef ég fæ nægan pening til að lifa?
Það voru margar spurningar sem ég vildi spyrja þennan ágæta starfsmann en átti bágt með að halda andliti. Mér persónulega finnst ég vera illa svikin af þessu blessaða kerfi og hafa fengið frekar lélega þjónustu.
Einnig finnst mér oft eins og starfsmenn lín líti á mann sem eitthvað sníkjudýr eða betlara með höndina úti ... við erum ekki að sníkja eða betla ... við erum að fá LÁN sem við svo borgum til baka með vöxum! Sem þýðir að maður er viðskiptavinur og er að BORGA fyrir ÞJÓNUSTU.
Til að draga saman – samkvæmt lín – er ég bara “ógisslega óheppin!” því í þetta skiptið tapaði ég vegna gengisins ... var þá lín að græða?
Jæja, ætla að hætta að væla þetta fram og til baka í hringi, krossa fingur og vona að ég verði heppin og græði næst á námslánunum mínum!
Hansína KlaufiEva Dögg Jóhannesdóttir
... er nýja nafnið mitt!Síðastlíðið föstudagskvöld ákvað mín að væta kverkarnar örlítið í bjór ásamt nokkrum vinum hér á kolleginu og auðvitað mínum yndislega Sigge, en þar sem ég bý á rólegasta kollegi veraldar fluttum við okkar 4 rasskinnar fljótlega á Biobar (háskólabarinn s.s.). Þar hefur kreppan líka náð í rassinn á manni og kostar nú bjórinn 10 kr. í stað 8 ... húmorinn var hins vegar góður að vanda og ekki leið á löngu þar til við vorum farið að syngja og dansa með laginu okkar (F**k her gently – Jack Black), hífuð og hamingjusöm:).
Biobar ævintýrið var stutt þetta skiptið, röltið var tekið á Nörreport fyrir kl. 3 ... já, ég veit við erum gööömul hehe. Röltið var huggulegt þrátt fyrir svaðalegt skýfall sem gerði okkur gegnumblaut ... bara gaman fannst mér, koma heim og fara úr blautu fötunum ... mmmhhh ... neeema hvað!! Nýju strigaskórnir mínir eru ekki góðir í rigningu, jahh eða sko! maður blotnar ekki EN maður rennur vel á þeim ... skautar hvað?!? Á röltinu var þetta bara nokkuð gaman en svo gleymdi mín sér aðeins í gleðinni þegar komið var í tröppurnar á Nörreport ... þ.e. ég gleymdi því í smá stund hvað tröppurna geta verið sleipar og já!!! ég rann á nýju strigaskónum og hrundi niður tröppurnar, og svona til að hlífa fallegu, mjúku rasskinnunum mínum setti ég vinstri höndina undir mig og lenti á henni ... og þá sagði úlFliðurinn (úlNliðurinn) mikið ái og lestarferðin heim var ekki gaman að vera skemmtileg!
Þegar heim var komið fann mín enn jafn mikið til og þó nokkur tár voru búin að strjúka að heiman svo ég samþykkti loks að fara á slysó, bruddi þrjár 200 mg íbúfen (að ég hélt) eins og versti sjóari og hentist af stað á Amages Spítala. Grunaði ekki Gvend, eftir 4 tíma af ái-poti og togi í hönd, bið, smá svefn á biðstofunni og röntgenfantabrögðum var úrskurðurinn skýr: ”úlfliðurinn er því miður brotinn” ... ég verð nú að viðurkenna að ég var öööörlítið fegin að hafa ekki farið að grenja yfir minna en því.
Hægri hönd - ég braut "A" eða radius a vinstri hönd
Brotið var fallega hreint svo þau skelltu á mig gipsi og sendu mig heim á leið með fyrirmæli um að taka verkjalyf og reyna að halda nú gipsinu heilu í 4 vikur en þá má taka það af og þjálfa liðinn upp – jey!!!
Verkjalyfin tók ég svo fram á sunnudagskvöld en þá sagði kroppurinn minn stopp, fletti aukaverkunum upp einu eftir öðru og hélt partý ... svo ég hætti að taka þau og var þá bjartsýn á svefn en þá flutti allt partýið í höndina á mér – auðvitað.
En í dag er partýið við að fjara út, Óli Lokbrá er hins vegar hjartanlega velkominn í heimsókn – bara til að vera viss um svefn í nótt;)
Jæja ... það er ”rovkedeligt” að pikka með einARI hönd svo nú er ég hætt og farin að lesa eins og dugleg lítil skólastelpa!
En já ... töflurnar sem ég tók áður en ég fór á slysó voru íbúfen, bara ekki 200mg heldur 400mg ...aaaaaðein yfir strikið þar hehe
slEva ... einnahandar-tölu-lestraerblinduslef ooog geysp
p.s. sorry Einar minn ekki beint hetjulegt ...
Farin aftur i danaveldiEva Dögg Jóhannesdóttir
Jæja ... eins og búast mátti við var tíminn heima á Íslandi fljótur að líða og auðvitað náði maður ekki að hitta alla sem mann langaði að hitta ... því miðurEdda, Lilja, Silla og Dóra - takk fyrir að koma síðasta laugardag og heilsa uppá mig ... þið eruð æði!
Einar ... sorry ég náði ekki á þig ... reynum aftur næst :/ og god bedring knúsin mín!!!
Ferðin var æði ... stoppuðum stutt í Reykjavíkinni og sváfum lítið. Afmælisdagurinn fór í að bruna vestur á firði á glænýjum pallbíl - voða fínt - þökk sé Valla okkar:)
Dagana eftir var kíkt á Flateyri, Ísafjörð, Dynjanda, pottinn í Flókalundi og loks á Patró í yndislega afslöppun ... og núna sitjum við rugludallarnir a Leifsstöð að bíða eftir fluginu okkar sem fer eftir 2 tíma ... hef svei mér þá aldrei verið svona snemma í því hehe
slevidislef
Betra líf ... já, ţađ var víst hćgt! :)Eva Dögg Jóhannesdóttir
Já, ég veit ég er löt og ömurleg ... Það er bara MJÖG stutt síðan ég fékk loksins nettengingu og je min eini hvað hún er hæg!!!!Held að það viti nú allir hvað er að frétta en bara til að vera viss
Flutt á kollegi
Komin með yndislegan danskan kæró ... hann Sigge minn hehe
Búin að fá mömmu og Þorleif í heimsókn – æðisleg vika :)
Fór á Hróarskeldu – sudda gaman!!! - fullt af myndum í Séð og Heyrt
Núna er maður s.s. bara í sumarfríi með aulasvip í sólinni í DK, með Steina frænda í heimsókn. Mest allur ágúst fer að vísu í skóla og lestur þar sem að ég er á sumarnámskeiði og svo fer ég í próf þann 22. águst ... jam ... ástæðan fyrir því er einfaldlega að ég RATAÐI ekki í prófið mitt í júni ... hvað er það!!?? Lét mig velta því fyrir mér hvort ég ætti í raun heima í háskóla, ég meina hversu vitlaus getur maður verið? Eeeeeen það var mjög yndisleg og falleg öxl á yndislegum og fallegum dreng sem beið mín þegar ég koma heim, svo sparkaði hann í rassinn á mér og ég reddaði málunum ... þ.e. ég fæ að taka prófið í ágúst í stað fyrir að þurfa að bíða í heilt ár ... æði hm? Já ... daninn minn – þ.e. kæróinn kemur svo með mér til Íslands þann 22. ágúst og við verðum í 2-3 daga í Reykjavík. Langar auðvitað að fá knús frá sem flestum ... en ég geri mér grein fyrir að maður nær líklega ekki öllum, hint : ég á afmæli 26. ágúst ;) hehe
Jájá ... september og skólinn byrjar ... og íbúðaleit fer í gang enn eina ferðina, eins og allir vita ELSKA ég að flytja ... eða EKKI! hehe, en þar sem að kollegið er ALLT of dýrt verð ég víst að sætta mig við einn flutning í viðbót, en ætlunin er að reyna að finna eitthvað fallegt til að kaupa og búa þar allavega næstu 5 árin með honum Sigge mínum – úé Hlakka til að sjá ykkur öll í ágúst fallega fólk!!!
Ykkar ástfangna slEva .... með vökvatap út af slefi og öðru ... hmm
enn á lífi ...Eva Dögg Jóhannesdóttir
Jæææææja .... heheÁstæða fjarveru minnar á þessari síðu er mjög einföld; síðustu viku var ég heima á Íslandi og átti þar eina bestu viku lífs míns!! 3 vikur fyrir það voru verkefnaskil og prófstress dauðans, slíkt stress er víst á 3ja mánaða fresti í skólanum mínum og maður er orðinn pínu þreyttur.
Þrátt fyrir stress og þreytu þá hefur mér sjaldan liðið eins vel og þessa dagana - lífið er G-O-T-T :)
Og þá er komið að fréttum
Prófin gengu ótrúlega vel, búin að fá úr tveimur - þ.e. þeim munnlegu og ég flaug í gegnum þau. Fæ einkunn eftir þau skriflegu eftir tæpan mánuð og þau gengu vel svo ég býst nú við að ná þeim líka :)
Í miðjum prófum fékk ég tilboð í kollegisíbúð sem ég tók svo í þessari viku fæ ég lykil og mun flytja á punktinum!! Hlakka mikið til að losna við kúkalabbann - á maður að gefa henni bleyjur í kveðjugjöf ? hehehehe
Hróaskelduhátíð fær að kynnast mér og Lilju Katrínu þetta árið, hún verður með pennann á lofti og ég myndavélina (kannski bjór í hinni hehe). Hægt verður að sjá þessa samvinnu í Séð og heyrt einhverntíman eftir hátíðina :)
Rétt fyrir próf fékk minns svo vinnu, hún Alda snillingur reddaði mér vel launaðri skrifstofuvinnu sem er bara snilld!!
Jájá ... blabla ... farin að pakka úé!!!
slEvandi slef
... er í sjokki ...Eva Dögg Jóhannesdóttir
danska krónan er komin í 14,68 ... löglega getur maður námundað það í 15 kr. ... eniga meniga og allt í einu er Danmörk jafn dýr og ÍslandBara svona til viðmiðunar þá dansaði hún í kringum 12 fyrir hálfu ári ... og hafði gert það síðustu ár ...
Ferlegt helvítans, helvíti - óskeint og biturt
slef út
Ţú ert ekkert ŢAĐ skrítin ...Eva Dögg Jóhannesdóttir
... sagði einn bekkjafélagi minn við mig yfir bjór síðasta mánudagskvöld. Hann sagði reyndar að ég væri ekkert það skrítin af Íslending að vera hehe. Fyrst horfði ég mjög undarlega á drenginn með stórt spurningamerki á andlitinu meðan ég renndi niður ágætum sopa af Callanum mínum, auðvitað byrjaði hann um leið að draga í land ... greyið á það til að koma hlutum svolítið vitlaust út úr sér ... ég náði aldrei að komast að því hvað það var nákvæmlega sem hann meinti þar sem að ég hló svo mikið að bjórinn hefði frusast út úr eyrunum á mér ef ég hefði ekki náð að kyngja heheOg talandi um dani og undarlega hegðun þá var ég víst búin að lofa að segja frá ”ævintýrinu” mínu með meðleigjandann minn ... sem hefur fengið hið lítils metna gælunafn ”Kúkalabbinn” ... mun skýra sig sjálft þegar líður á þessa færslu ...
Ég flutti inn í þessa líka ágætu íbúð þann 1. september á síðasta ári, daginn eftir flytur þessi líka litla, sæta stúlka inn í hitt herbergið. Fyrstu dagarnir voru ágætir, hún var að koma sér fyrir og samskiptin voru ekkert gífurlega mikil.
Hvort það var fyrstu eða aðra helgina sem við bjuggum saman man ég ekki en það var allavega fljótlega sem matur frá mér fór að hverfa úr ísskápnum. Fyrst hélt ég að ég væri bara að ímynda mér en það var ekki raunin – gellan var að borða matinn minn og keypti sér aldrei neitt sjálf! - pirr
Það kom að því að ég varð að segja eitthvað þegar heil 500 gr dós af kotasælu sem ég ætlaði að nota (hluta af) í kvöldmatinn hvarf. Kúkalabbinn var inn í eldhúsi og ég sagði mjög rólega og ekki með neinum leiðindum ”Hey, veistu hvar kotasælan min er” ... jújú, hún vissi það – hún borðaði hana ÓVART ... hvernig maður borðar heil 500 gr af kotasælu (sem maður á ekki btw) skil ég ekki ... anyone ??
Jæja, hún var voða sorry og ég var hálf fegin því ég bjóst við að núna mundi ég hafa matinn minn í friði. Think again!!! Maturinn minn hélt áfram að hverfa – kotasæla, ostur, sveppir og kjúklingabringur sérstaklega – hlutir sem hún kaupir aldrei sjálf!
Eftir einhvern tíma varð ég svolítið þreytt á þessu – enda er maður jú fátækur námsmaður – og sagði mjög vingjarnlega ”Getum við ekki bara haft þetta þannig að hver og einn kaupir sinn mat og við borðum ekki frá hvor annari?” ... jújú, aftur varð hún voða sorry og fannst það ekkert mál.
Við tók hins vegar vika af fýlu frá frökeninni – sem var auðvitað einkar skemmtileg en þolanleg hehe.
Ekki liðu einu sinni 2 vikur þar til matur frá mér fór að hverfa aftur ... ég var pirruð en nennti ekki leiðindum svo ég vonaði að hún mundi bara hætta.
Einn daginn um kvöldmatarleytið – eftir að ég var búin að gera mér kjúllabringur og eitthvað girnó – þurfti ég að ná mér í vatn inn í eldhús og var þá ekki sú litla að byrja að elda sér eitthvað og ég tók eftir að kjúklingabringurnar mínar voru á borði
nu ... ég hélt reyndar að ég hefði bara gleymt þeim þar en fannst það svolítið skrítið en wtf, ég tók þær bara saman og henti þeim aftur inn í ísskáp ... eeen daginn eftir var aðeins ein bringa af tveim eftir ... og ég skammast mín að segja það en ég hélt kjafti því ég ”nennti ekki leiðindum” ... díses!
Svona gekk þetta í einhvern tíma og á endanum kom að því að ég uppgvötvaði að eitthvað var horfið og ég fékk nóg – hún var í eldhúsinu svo ég greip tækifærið til að segja aftur hvort við gætum ekki bara báðar haldið okkur við okkar eigin mat. Ég útskýrði fyrir henni að ég veit vel hvað ég á hverju sinni og ég reyni að gera mér matarplan svo það er fekar pirrandi þegar maður er byrjaður að elda sér og þá vantar eitthvað sem maður veit að maður átti ... aftur varð hún voðalega sorry og sagði ekkert mál.
Þá tók við önnur vika af fýlu frá þessari litlu elsku. Að þessu sinni var fýlan hennar svolítið illa lyktandi ... baðmottan mín mátti ekki vera á baðherberginu heldur var henni hent fyrir utan herbergið mitt, sama gilti um borðtuskuna mína, viskastykkin mín voru eyðilögð með að þrífa upp málningu ... já og fötin mín máttu ekki vera í þvottavélinni – þau fengu líka að kynnast gólfinu fyrir utan herbergið mitt svo eitthvað sé nefnt.
Einn daginn ákvað mín að elda pizzu og tókst að brenna hana svolítið vel í ofninum ... stór mistök – það var í fyrsta skiptið sem litla skrímslið öskaði á mig, þessi mistök mín voru greinilega allt of stór og mikil fyrir hana. Svo virðist sem ég hafi verið að reyna að kveikja í ... undarleg leið en jæja ... í litla brjálæðiskastinu kvartaði hún yfir mér við eiganda íbúðarinnar og sagði honum að ég hafði kveikt í ... hehe – frekar fyndið núna. Ég var því beðin að þrífa SÓTIÐ úr loftinu ... sem var auðvitað ekkert, þar sem það var jú enginn eldur eða reykur ... en já jæja – smá útidúr en það eru bara svo margar sögur hehe
Þetta jafnaði sig nú og frökenin baðst afsökunnar á kastinu sem hún tók – og laug í leiðindi upp í opið geðið á mér að hún hafði ekki talað við eigandan ... mögnuð stelpa með marga hæfileika hehe
Í byrjun desember spyr litli djammarinn hvort það sé ekki í lagi að hún haldi julefrokost (jólahlaðborð ...) í íbúðinni. Tjahh ... ég get ekki sagt að ég hafi verið himinlifandi en það var ein helgi í des. sem ég var á leiðinni til Árhúsa svo við urðum sammála um að hún gæti haldið þetta þá. En allt kom fyrir ekki og gellan vildi halda þetta á þriðjudegi þar sem að bekkurinn hennar er í fríi á miðvikudögum, ég var ekki hress en hún lofaði að þau mundu bara hafa þetta matarboð og ekki drekka neitt mikið. Allt í lagi ... hélt ég!!
Stóri þriðjudagurinn rann upp, fólk fór að streyma inn og ég pantaði mér pizzu þar sem að eldhúsið varí 180% notkun. Um miðnætti – þegar ég var orðin frekar þreytt á látunum frammi – rúllaði vinkonan ekki svona líka skemmtilega full inn í herbergið mitt ÁN þess að banka. Ástæðan var s.s. að hún fann ekki einhvern jakka og hélt að ég hefð tekið hann ... tjahh ... þar sem að ég er ca 20 kg ”stærri” en hún þá benti ég henni vinsamlegast á það að við værum ekki í sömu stærð og ég mundi því ekki græða mikið á því að taka jakka frá henni. Þá tilkynnti hún mér það skemmtilega þvoglumælt að ég væri jú einmitt of feit til að passa í dýr föt – og tók svo smá CSI Miami á þetta og endurtók setninguna ... og þá var hún dregin út ... fínt, því ég átti ekki orð hehe ... ég meina, hvað segir maður við svona?
Klukkutíma síðar þegar ég var nokkuð fegin að vera loks að festa svefn hringir dyrabjallan sem ég hundsaði viljandi þar til búið var að hringja 3svar ... sami strákurinn og dró hana út úr herberginu var að bera hana upp stigana þar sem að hún gat ekki staðið í lappirnar og hafði gleymt lyklunum sínum. Ferðinni var heitið beint inn á klósett þar sem litli róninn ældi lungum og lifrum og drapst svo á gólfinu ... æði ... nú var annar strákur og ein stelpa komin og við fengum öll það verkefni að reyna að koma vitleysingnum út af klósettinu þar sem hún lá uppstríluð og dauð í eigin ælu – jammó!!
Einhverjum hálftíma síðar komum við henni út og vinkona hennar fór með hana inn í herbergi alla út í ælu og ég fór aftur að reyna að sofa og lét þau sjá um þrifin. Neeeeema hvað – eftir annan hálftíma er bankað hjá mér ... núna var ég aaalveg að missa þolinmæðina og var engan vegin undirbúin undir það sem ég var að fara heyra. Vinkona ælupúkans kemur inn til mín, labbar alveg að mér, hallar sér upp að hægra eyranu á mér og segir mér að fötin sem frökenin var í séu í poka inn í eldhúsi ... ”nú?” spyr ég auðvitað ... ”jahh” segir hún ”þau lykta svolítið illa” ... já, ég gat sko ímyndað mér það þar sem hún var búin að æla út um allt ... og þá hallaði vinkonan sér aðeins nær og talaði aðeins lægra og sagði þessa yndislegu setningu ”Thja ... hun har laved pølser i bukserne”
Uhh ... AKKÚRAT þarna hefði ég viljað sjá framan í mig – því ég var ekki að trúa því sem ég var að heyra og fyrir þá sem eiga líka erfitt með að ná þessu þá KÚKAÐI
gellan á sig!!! Og þá vitið þið þá líka hvaðan ”gælu”nafnið kemur ;)
Brátt komu jól, jákvæðni og Íslandsferð, þá áramót og svo aftur til DK. Ég ákvað að vera jákvæð á nýja árinu, ætlaði ekki að láta frk. Kúkalabba hafa áhrif á mig ... fjótlega byrjaði matur að hverfa frá mér aftur en ég ætlaði að halda í mér þar sem við áttum hvort eð er að fara að flytja út.
Í endaðan jan. komu próf og Frakklandsferð og þar næst kom mútta í heimsókn og allt var gaman að vera skemmtilegt.
Mamma fékk hins vegar að verða vitni af stelsýki Kúkalabbans því hún tók afgangin af matnum sem við höfðum eldað og ætluðum að nota í kvöldmat daginn eftir – mamma var frekar hissa á þessu en ekkert of þar sem ég hafði sagt henni hvernig hún er hehe. Við létum þetta s.s. ekki eyðileggja neitt fyrir okkur og á mánudegi var mamma á leið heim aftur en áður en hún fór var lítill glaðningur á ísskápnum fyrir mig.
Þar var miði frá Kúkalabbus með reglum ... FYRSTA regla var ”Hver á sinn mat og við tökum ekki frá hvor annari” ... uhh ... OK ... ???
Reglurnar voru fleiri og engin er óbrotin af frk. smelly, hvorki fyr né eftir uppsetningu miðans.
Og í dag var hádegismaturinn minn horfin og þolinmæði mín er algjörlega og gjörsamlega á þrotum
No more mister nice guy!!! hehe
En mér leikur forvitni á að vita - hvað mundir ÞÚ gera ?
slEvan ... svöng og þreytt núna
Ef andvaka - blogga ...Eva Dögg Jóhannesdóttir
Já, og það er kannski kominn tími til að maður taki þumlana úr óæðri stöðum og noti þá á lyklaborðið í staðinn.Síðasta vikan í janúar - Frakklandsferðin - var allt annað en leiðinleg, ég ætlaði reyndar að bíða með að skrifa um hana þar til að ég fengi almennilega mynd af mér og flotta brettinu mínu en það verður víst að bíða betri tíma.
Rútuferðin niður eftir varð 26 tímar í stað fyrir 22, rútan okkar var í einhverju skemmtilegu skutleríi fyrir hina og þessa í DK ... en ég meina, 4 tímar auka fyrir rófubeinið ok - hef sjaldan verið jafn fegin að hafa fengið svona vel úti látnar kinnar að aftan - ahh!
Kl. 10 á laugardagsmorgun lagði rútan upp að skemmtistaðnum Underground í Val Thorens og ég sá hótelherbergi og rúm í hyllingum ... og átti eftir að gera það í nokkra tíma í viðbót. Farangrinum okkar og farþega úr nokkrum öðrum rútum var öllum staflað inn á Underground og næst var okkur hent út að renna okkur ... það ætti ekki að koma neinum á óvart að fyrsta slysið varð ekki löngu eftir hádegi, stelpa sem var rétt eins og ég að renna sér í fyrsta skipti á snjóbretti braut á sér úlfliðinn á svipuðum tíma og ég skall glæsilega á magann og brákaði smá rifin en stöðvaði samt ekki vikufjör ... og fleiri marbletti út vikuna:)
Við fengum loks hótelherbergið - eða íbúðina - kl. 17, gjörsamlega búin á því en við ætluðum heldur betur að fara á djammið ... kl. 22 voru allir komnir í sitt rúm og í draumaheim ... hehe
Vikan leið og marblettirnir urðu fleiri, neðri vörin á mér varð að frunsunýlendu og tómar bjór og áfengisflöskur voru orðnar ískyggilega margar - suddalega var gaman!!!!
Allt í einu var aftur kominn laugardagur, íbúðin átti að tæmast kl. 9 um morguninn en áætluð brottför var kl. 18 ... og lyftukortin okkar útrunnin sem var kannski bara fínt þar sem elsku hnén mín voru alveg búin á því, annað frekar dökk blátt greyið, hitt örlítið marið en meiddi meira (skrítið ... ), hægri rasskinnin blágræn einhvernvegin, rifin hægra megin pirrandi en hendurnar ómeiddar þökk sé hlífum - úé!! hehe
Ooooog svo byrjaði skólinn aftur kl. 8 mánudagsmorguninn með mjög fámennum fyrirlestri í einu leiðinlegasta fagi sem upp hefur verið fundið ... og ég ætla aldrei að segja þetta aftur því ég er súper jákvæð :) jájá :)
Ah ... blurbí blörb ... næst ætla ég að segja ykkur frá meðleigjandanum mínum ... gleði, gleði, gleði!!
slEvan ... má ég slefa í koddann núna ... plíííííís
Jólin víst búin og 2008 komiđ!Eva Dögg Jóhannesdóttir
Klukkan hjá mér er nú komin yfir miðnætti svo ég get sagt "Í dag fer ég til Frakklands" ... ójá, og heldur betur!!!Rútan leggur af stað eftir 8 tíma og af því að við lifum í tækniveröld þar sem að hraði og snrepa er fyrir öllu verðum við komin litlum 22 tímum síðar til Frakklands þar sem snjórinn og fjöllin bíða eftir okkur.
En í dag kláraði maður allt sem maður var á síðasta snúning með, keypti auka skíðanærföt, nokkra sokka og annað sniðugt á hinu yndisfagra striki:)
Ég hafði skilið hjólið mitt eftir við Nørreport svo ég rölti af strikinu þangað þegar ég var búin að versla. Nú hef ég búið í hálft ár í Kaupmannahöfn og er orðin nokkuð vön því að fólk sé að betla peninga eftir ótrúlegustu leiðum en núna hitti ég einn sem fór alveg með mig ... rétt áður en ég kom að hjólinu mínu er ég stöðvuð af manni sem rétti mér tvær bækur um leið og hann tilkynnti mér að hann væri munkur, því næst byrjaði hann ... munkurinn ... að kynna bækurnar fyrir mér, þær s.s. fjalla um hamingju og hvernig maður á að verða og vera hamingjusamur (en ekki hvað?) og auðvitað brosti hann sínu fallegasta allan tímann. Þegar hann þagnaði spurði ég hvort hann ætlaði s.s. að gefa mér þessar bækur og jújú, hann vildi endilega gefa mér bækurnar því, eins og hann sagði, þá er hann munkur og má ekki selja hluti EN "Gott fólk gefur pening" ... jahá ... ég sagði þá eins og var, ég hafði eytt öllum pening sem ég hafði á mér að heiman um morguninn og gat því ekki gefið honum neinn pening ... hvað heldurðu að hann hafi sagt þá ????
"Áttu Dankort?"
Á ég Dankort ... nei ... og þá vildi munkurinn auðvitað fá bækurnar til baka ... magnað!!!
slEvan út og farin til Frakklands
